Terug van weggeweest!!!

Het zit al zo lang tegen! Wanneer zit het nu eens mee??? De eerste terugplaatsing mislukt. God wat heb ik me ellendig gevoeld. Het verdrietige gevoel bleef maar op de voorgrond. Bij alles wat ik onderneem hangt het in de lucht. Ik kan niet doen en de tranen voel ik branden. Goed na een maandje rust de tweede terug plaatsing. In ons hoofd 5 embryo's in de vriezer dus genoeg voor de zo gewenste baby, misschien wel een tweeling? We hebben de wens om 2 embryo's terug te plaatsen. Het verwachte telefoontje. De Belgse verteld dat alle embryo's ondooit moesten worden en dat er 1 het maar heeft overleefd. Jeetje wat een ontzettende domper!!! Goed de hoop was er. Flink aan de hormonen want mijn folikels groeide niet naar behoren. Op 25 juni mochten we testen. Ik durfde niet, was bang dat het weekend van onze 1ste trouwdag verpest zou worden door slecht nieuws. Een week later getest en nee geen kruis maar een streep. Ziek ben ik ervan. Niet alleen dat het alweer mislukt is, ronde 32 vruchtbaarheidsbehandeling 13, maar ook het feit dat de echte dikke vette ellende nu weer begnt. Wat zie ik er tegenop!!!! Ik kan het niet uitleggen maar wat moeten we dan????