Ik dacht vanmorgen aan mijn weblog. Kon me niet meer herinneren wanneer ik voor het laatst iets geschreven had. Wat bleek dat was voor de 2de punctie. Jee dat lijkt aan de ene kant zo lang geleden en aan de andere kant gisteren. Ik kan je vertellen het was een wereld van verschil met de eerste keer. De morfine deed zijn werk zullen we maar zeggen! Ja het deed zeer en nee het was niet ondragelijk net als de eerste keer. Maar toen de uitslag: van de 14 eicellen in eerste instantie maar 3 embryo's. Dat was even schrikken. Maar goed vol goede moed op naar België. Daar vertelde de embryologe ons dat er maar 2 embryo's goed waren gebleven maar ze was dik tevreden over de 2 overige. Laat ze maar allebei terugplaatsen. Zo gezegd zo gedaan. De wachtweken duurde weer erg lang en waren heel stopend. Maar de ongesteldheid bleef uit. Zou het dan deze keer. De muur waarachter we ons verschuilde om onszelf te beschermen voor alweer een teleurstelling brokkelde heel langzaam af. Uiteindelijk een week nadat ik eigenlijk mocht testen deden we de gevreesde test die ons al zoveel teleurstellingen had bezorgt. En ja hoor 2 strepen!!!! Ik ben zwanger!!!! Eigenlijk was het helemaal niet te bevatten. Na zoveel tijd toch gelukt. We moesten allebei huilen, deze keer niet van verdriet maar van blijschap! Na 8 weken zwanger te zijn naar Geertgen, hopelijk de laatste keer. Daar zagen ze niet 1 maar 2 hartjes kloppen! Jeetje wat een wonder een tweeling!!!!

Inmiddels zijn we bijna 19 weken zwanger en ik zal het weten. 18 weken boven de pot gehangen en daarna een flinke griep maar zwanger zijn we! Volgende week de 20 weken echo en op 18 april 2011 zijn we uitgerekend.